BEN TEYZELERİ 3'E AYIRIRIM!

Ben teyzeleri 2 ‘ye ayırırım. Bunlar otobüs teyzeleridir. Uzun süredir, yaklaşık 4 yıldır, tek kişilik koltuklarla otobüste seyahat etme lüksü çıktığından beri hiç yanıma başkasını oturtmadım.. Gel gelelim bu güzel otobüslerimiz küçük şehirlere gitmiyorlar. Bende işi gereği çok seyahat eden bir insanım. Bu Türkiye’min güzelim küçük yerlerinin bazılarına sadece “öz şengiller seyahat” ile gidebilmek mümkün. Bu seyahatlerimden birinde teyzeleri 2’ye ayırmaya karar verdim. Oturan teyzeler, konuşan teyzeler. Bir Zonguldak- Ereğli seyahatimde yanıma bir oturan teyze oturdu. Oturan teyzeler, isimlerinin aksine oldukça tehlikelidir! Doğru onlar sakince otururlar.. ama nereye? Sağ ya da sol bacağınızın bir kısmına (bu teyzenin hangi koltukta olduğuna göre değişir..ki bunlar genelde yola çıkmadan 2 ay önce bilet aldıkları için muhtemelen cam kenarında otururlar!) Bu sevgili Zonguldak istikametinde seyreden oturan teyze muhteşem sinir bozucuydu çünkü, sol bacağıma oturduğu yetmezmiş gibi birde eteğinin kırışma ihtimaline karşın şöööyle bir üstüme seri verdi eteğini… Ben çok tiksinirim kardeşim… bir kere giydiğim kıyafeti bile yıkamadan 2. kez giymezken, bir teyzenin eteğini giymek bana çok koyar. Velhasıl, teyzeye ve eteğine sinirliyim. Çok açım zaten, çalışmaktan tüm gün bir şey yiyememişim. Ben açken daha bir sinirli olurum, azımdan burnumdan köpükler saçarak bir 200 km dayandım, sonra host(otobüste çay ve büskiiivit veren abi) gelip önüme bir bardak çayla bir top kek koydu..Aman Allahım benim için süper, düşünsenize 200 km beklemişim ki geriye daha kaç yüz km var. Kekimi yedim(hala sinirliyim teyzeye tabi!) biraz gevşedim. Huzurluyum (bilhassa teyze 3 cm yana kaydı çayını içerken)… Ama o da ne! Hayır doymadım ben! Lanet olası 8 saattir sadece 1 top kek yedim. Muavini çağırdım, “pardon bir kek daha alabilmem mümkün mü acaba?” “ hayır” “efendim??” şoktayım tabi!. Cevap az ve öz “hayır!” Öz zartingen seyahat bana 2. bir keki vermiyor. O anda balonu uçmuş çocuklar gibi oldum boynum büklü verdi… Halbuki ben bu 2. keki isteyip istememeyi yaklaşık bir yarım saat düşünmüştüm. Acaba host ağabey benim arsız aç ve obur olduğumu düşünür mü? Oturan teyze içinden “oha beeee der mi!” ben hakikaten aç mıyım, yoksa gözüm mü aç? Ne gözü ya kaç saattir bir şey yemedim, göz mü kaldı, 2’li görüyorum zaten! Bu kadar düşünmüşüm (ki daha çok bir şeyler düşünmüştüm aklıma gelmiyor şimdi, hafif şuur kaybı içindeyim o an açlıktan) ve aldığım yanıta bak! “hayır” nasıl hayır! Niye hayır! Kaç liraysa veriyim.. çok açım ağabey… acı bana…O sırada oturan teyze devreye girdi… Sanki yüzünden nur saçılıyordu ve başında da bir hare belirdi gibi geldi bana ama dediğim gibi açım çok, halüsinasyon da olabilir! Huşu içinde bir sesle “ben yemiyorum yavrum benim kekimi yiyebilirsin”. Amanın teyzem benim, altın saçlı, deniz gözlü teyzem benim…(yalan söylüyorum oldukça çirkin ve bıyıklıydı ama yalan söylemekten başka şansım yok, açım!) O dakika teyzeyi affettim… ve teyze benim en iyi dostum oldu…onda bir ana sıcaklığı hissettim!!!!! (sadece 20 sn sürdü: elimi kaldırdım, keki teyzeden aldım, paketi açtım. Toplam 20 sn) ben bu olay sonrası teyzeleri 3’ e ayırmaya karar verdim..1. Oturan teyzeler, 2. konuşan teyzeler, 3. top kek teyzeler… Evet evet, bence teyzeler 3’e ayrılır ve ebedi tercihim top kek olanlardır….