BEN........

• Ben düşük cümle kurmaya bayılırım! Düzgün kurarsam içim rahat etmez uykum kaçar, dellenirim!
• Ben mükemmel birşey yapmaktan korkarım. Sonra ki yaptıklarım onun gölgesinde kalırsa iyi olsalar bile taktir edilmezler diye.
• Ben beyaz peynirden tüm o beyaz masumiyetine rağmen hoşlanmam. Tadı yoğun gelir. Yememek için gayret gösteririm. Yemememin şımarıklık olarak algılanacağı mekanlarda çatalımla iyice ezdiğim beyaz peyniri azımda geveleyip bir kenara tükürmeyi tercih ederim!!!
• Ben çizgili şeyleri karelilere tercih ederim.
• Ben bana "deli" diyen çoğunluğa bazen kin duyarım sonra aksi gibi akıllı bulan azınlığa da sinir olurum!
• Ben en çok ünlem kullanırım... Sanki pek bi derin gelir bana. Bence ünlem kelimelerin yankısıdır! dır! dır! dır! dır!
• Ben isminde "ilk" veya "ben" olan insanlardan hoşlanmam. İlksen, Birsen, İlker, Birgül... hayatı boyunca "ilk" ve "bir" diye hitap edilmiş insanları ukala bulurum.. Topluma karışmakta zorlanırlar diye düşünürüm....
• Ben 9 yıl oyunculuk yaptım, bu arada oyun yönettim, eğitmenlik yaptım bir ara bir oyun yazdım hiç cesaret edipte sahnelemeye yeltenemedim! İçimde patladı!
• Ben başka hıyarlıklarda yaptım! Evet yaptım! Hı hı....
• Ben bir hiper aktifim ve bunu hep inkar ederim...
• Ben bir rüya tabiri caizcisiyim!
• Ben sarı renkten hiç haz etmem..Mesela sarı kıyafet diye bişey olmamalı! Hatta sarı diye bişey olmamalı... Yine de illa olacaksa sarının en iyi olduğu yer papatyanın göbeğidir!
• Ben hiçbirşey olamazsam "gibi" olurum! Adam olamazsam "adam gibi"olurum mesela...Bence gibilik önemli bir kavram...Tam olarak önemli olmasa da önemli gibi sanki...
• Ben "kendinden yapışkalı notluk" tabirini ilk durduğumda çok bir şaşırdım. "post-it"i Türkçeleştirmişler, güzelde olmuş zira ben başkasından yapışkanlı notluktan hiç hazetmem! Notlukmuş! Hıh! Saçma!
• Ben kendime kızmam. Kızacak şeyler yapmamaya çalışıyorum, yaptıysamda kızmamaya...
  
• Ben, suçluluk duymam, çok gerekirse suçlu olurum!
  
• Ben okuduğum kitapların %80'ini yarım bırakırım. Hemde sona çok yaklaşınca. Bence bir kitap için en iyi son benim hayal ettiğimdir...
  
• Ben, sabahları sırf biraz daha uyuyabilmek için şirketi arayıp istifa etmiş insanım! "Sirel hanım ben istifa ediyorum!" "Kufaxi uyku sersemisin uyandığın zaman konuşalım" "Hee, peki!"....
  
• Ben, "ne tür müzik dinlersin?" sorusuna "herşey dinlerim" diyen insandan hiç haz etmem! Ne diye herşey dinlenir ki? Hiç mi rahatsız etmez Ankaralı Turgut misal? Bence müzik kişinin kişiliğidir. Çok kişiliği olmaz bir insanın dimi? Dimi ama diiiimi?
• Ben, dakik olamayan insanları sevmem, görüşmem. Kimsenin hayatımdan izinsizce zaman çalmasına katlanamam!
  
• Ben, kişiyi ayakkabısından tanırım. Bence ayakkabı çok şey anlatır. Nasıl yaşar ne düşünür anlarsın ayakkabıdan.
  
• Ben, Nutellamı evlatlık vermeye karar verdim. Hayır sahibi kişiler aramaktayım. Yalnız lütfen verdiğim ismi değiştirmeyin onu Rutella diye çağırın, Rutella niyetine yiyin.
• Ben, hiper aktif olmasam mimar olurdum. Herkesin olmasa olacağı bişey vardır ya , mesela avukat olmasam doktor olurdum gibi falan.. işte bende hipekaktif olmasam mimar olurdum.. eed... bence olurdum hemde süper olurdum, en kalitelisinden .. hep....hıhhhh...
  
• Ben, günde bir kaç kez "sanırım" lafını kullandığımı fark ettim, ulan bu kadar mı güvenmez bir insan kendine? "-Kufaxi, aç mısın? - Sanırım" "Kufaxi bu şarkıyı seviyomusun? - Sanırım" . şimdi kesin bişi söliyemem ki.. ben allahın garip bir kuluyum, fikirlerim değişebilir her an.. Doğru valla güvenmiyorum kendime! Yani sanırım güvenmiyorum...
  

  Not: Bir gün "ben" diye başlayan bir cümlemin ertesi gün tersini yazabilirim! Zira bu onun ben olmadığımdan değil, benin bir çok tezatı olduğundandır!..