29 Ocak 2008 Salı

KUFAX VE ÇOCUK SEVGİSİ!

Çocukları sevmiyorum sanırım. Bebekleri severim. Nihayetinde 4 yaşından sonrası çocuktur. Çocuk dediğinin genel karakteristik yapısı inatçı ve meraklı olduğundan tahammülü zordur zaten. Hele kız çocukları iğrenç oluyo 4 den sonra. Kadın gibi davranmaya çalışıyolar ya beni sinir basıyo. Erkek çocuklar adam gibi davranımaya çalışınca komik ve sevimlidir genelde. Beklide kadın denilen kavram sinir bozucudur tam olarak ayırt edemiyorum.

Bu akşam isim vermeyeceğim bir kız çocuk geldi misafir olarak (isim vermiyorum çünkü okuma yazma öğrendiğinde okursa başıma iş açabilecek çirkeflikte). İğrenç kırmızı çizmeleri var. 5 yaşında bi deli. Altında pamuklu kilotlu çorap, beyaz renk. Saçlar kısa. Kulakta altın küpeler. Yani bildiğiniz rüküş kız çocuğu (Bakınız bu yaşta bi erkek çocuğu iğrenç giyinmişse annesi hakkında zevksiz kanısına varılabilir ama kız çocuğu için asla! Çünkü onlar annelerini ne giydirmek istediği ile asla ilgilenmezler! Kendileri giyinirler, nasıl daha iyi göründüklerine kendileri karar verirler!). Yapma kelimesi henüz lugatına girmemiş bu yaratığın. Uzun sürede girermiş gibi durmuyo! Şimdi size yaşadığımız diyolagdan bir kesit:

-yapma canım kırılır
-yapcam
-ama kırılır öyle yaparsan
-kırılmaz
-oyuncaklarla oynasan…
-sana ne
-e evlat elindeki benim cep telefonum
-hayır benim (bu esnada sert hareketlerle yere vuruyo telefonu)
-tamam senin hadi ver şimdi
-vermem benim
-versene be
-aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa (bir tür çığlık)
-ver şunu dedim(bacak hizamdan bir yumruk yiyorum)
-…..(cevap yok vurmaya devam ediyo)
-laaannn…. Ver diyom sana! manyak mısın be…
- çaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaat(telefon 5 parça: arka kapak, pil, ön kapak, tuş takımı ve telefonun kasası)
-layynnnn… bak var ya senin azına…
(aile büyükleri müdahele ediyo)

Efendim gel gelelim maddi zarardan çok manevi zarara uğratıyo beni. Hırslanıyorum, uçuk falan çıkacak bi yerimde! Hayır dövemiyorum annesi ve babası var. Olmasa acımam. Aslında ayıp olur diye korkmuyorum da babası güçlü bi adam ben bunu döversem babası bana dalar mı diye endişeleniyorum. Adam az daha ufak tefek olsa harcarım kızını! Mümkün olduğunca uzak durmaya çalışıyorum kızdan ama geliyo nerdeysem. Manyak bildiğin! Elma istiyorum diyo . Dolapta elma dolu ama elma yok diyorum açıyo dolabı bi ayva çıkarıyo getiriyo bana “soy bunu!” (emir var rica değil). Soyuyorum içimden neler geçiyo? Soyup doğradığım ayvadan bir parçayı ani bi hareketle burnuna soksam? Bir gülümseme beliriyo yüzümde… annem mutlu diyo bak ne iyi anlaştılar ablasıyla! Halbuki cani planlarımın ışıltısı yüzümdeki! Saat 23.30 “ee miniğin uykusu gelmedi?” mi diyorum, “ay o geç kalkıyo sabahları daha uyumaz” diyolar! Say say saat geçti, gittiler. Üstümde bi sinir var, dövemedim ya! Sevmiyorum çocukları diye mır mır geziyorum evin içinde… Sevmiyorum zorlamı? Kendim yaparsam severim belki. Sevmezsem de artık 5 ile 10 yaş arası bi yuvaya veririm! Hehueheuehe.. Hadi ben yatayım çok gerildim!. Bakın düzgün yavrulayın. Çok çocuk kötü bişi. İyi geceler dilerim. Tabi manyak bir kız çocuğuna sahip değilseniz!

Hiç yorum yok: